Ridders
 
 
 
Wie wil dat nou niet? Ridder worden. Vroeger en nu droomden en dromen jongens dat ze ridder werden en heldendaden konden doen. Maar ridder werd je niet zo maar…

De landheren en de graven werden ook ridders genoemd. Ridder werd je alleen als je vader dat dus ook was of je moest wel iets heel bijzonders gedaan hebben. Als er een zoon geboren werd op een kasteel, waren de mensen altijd erg blij, want dan was er een opvolger. Meisjes konden wel kasteelvrouwe worden, maar dan door te trouwen met een andere ridder of landheer.

Als ridder was je een strijdkracht en vocht je voor een land. Alleen mannen van adel konden ridder worden. Je moest een opleiding volgen van wel 15 jaar.  Beeldbank: Ridders

Meestal begon je met de opleiding als je 6 of  7 jaar oud was, dan was je een
'page' (ridder in opleiding). De jongen werd naar een ander kasteel gebracht, meestal bij iemand, die de vader goed kende. Daar werd hij dan page en ging het vak van ridder leren. Onderaan beginnen was dat, want hij moest alle klusjes doen als schoonmaken, repareren, leren vechten met zwaard, lans en schild (en dat was heel veel herhaling), in de keuken helpen en bedienen bij de volwassenen.  Natuurlijk hoorde er ook bij dat de jongen leerde paardrijden en hij leerde lezen en schrijven.
 
Als de page genoeg had geleerd en hij zich aan alle regels had leren aanpassen werd hij schildknaap, meestal als je zo’n 14 jaar oud was. Dat betekende dat hij vanaf dat moment een soort persoonlijk assistent werd van de landheer. Verzorgen van de paarden en wapens hoorde daarbij, maar ook nog steeds moesten er heel veel andere klusjes gedaan worden. Natuurlijk was hij door al dat oefenen in het vechten al een stevige jongen geworden. Hij kon zijn heer helpen met het aantrekken van het harnas en soms ook mee vechten, als dat nodig was. Je ging mee naar bijna alle veldslagen en droeg altijd zijn schild daarom het woord schildknaap.

Pas als de schildknaap ook had laten zien, dat hij dapper was, moed had en sterk genoeg was, kon hij ridder worden. Dan was hij meestal ongeveer 20 of 21 jaar. Een schildknaap werd pas ridder als hij de ‘eed van trouw’ had afgelegd: een belofte dat hij altijd de koning of de kasteelheer zou verdedigen en het land en de gewone mensen zou beschermen.

Een harnas kostte heel veel, dat kon pas gekocht worden als een ridder heel veel geld had verdiend. Zo’n harnas kostte een jaarsalaris in die tijd. Het werd precies op maat gemaakt en woog ongeveer 35 kilo.


Toernooien om te oefenen